Het aanleggen van glasvezelkabels voor metro's is een gespecialiseerd en systematisch project, waarbij belangrijke stappen betrokken zijn zoals onderzoek en ontwerp, installatie van kabelgoten, het leggen van kabels en verbindingstests om de stabiliteit van het metrocommunicatiesysteem en de veiligheid van de treindienst te waarborgen.
Belangrijkste stappen en methoden:
1. Onderzoek en Ontwerp: Voor het leggen voeren ingenieurs gedetailleerde onderzoeken uit van de metrotunnels en stations om de optimale route, installatielocatie en benodigde hulpmaterialen (zoals kabelgoten en klemmen) te bepalen.
Het ontwerp houdt rekening met elektromagnetische compatibiliteit (EMC) en brandveiligheidseisen, waarbij glasvezelkabels met vlamvertragende eigenschappen worden geselecteerd.
2. Installatie van Ondersteuningssystemen: Kabelgoten, bruggen of klemmen worden langs de tunnelwanden of aangewezen locaties geïnstalleerd om de glasvezelkabels te ondersteunen en te beveiligen. Deze ondersteuningssystemen moeten robuust en betrouwbaar zijn om bestand te zijn tegen trillingen en andere omgevingsuitdagingen van de metro-operatie.
3. Kabel leggen: Handmatige of Mechanische Tractie: Met behulp van gespecialiseerde legapparatuur of tractie-apparaten wordt de hele haspel glasvezelkabel vanaf het startpunt (meestal de apparatuurruimte of verdeelkast) langs het vooraf bepaalde kabelgoottraject naar het eindpunt getrokken.
Schade voorkomen: Er moet speciale zorg worden besteed aan het beschermen van de optische kabel tijdens de operatie, waarbij overmatige buiging, draaiing of schade door externe krachten wordt vermeden. Dit vereist doorgaans het gebruik van kabel anti-knikapparaten.
Sectiebouw: Vanwege de meestal lange lengte van metrolijnen wordt de optische kabel in secties gelegd, die binnen elke sectie worden gesplitst.
4. Optische Kabelsplitsing en -verbinding: In aangewezen verdeelkasten of apparatuurruimtes wordt gespecialiseerde apparatuur gebruikt om verschillende secties van de optische kabel te splitsen of te verbinden om een complete communicatieverbinding te vormen.
5. Testen en Verificatie: Na het leggen en splitsen worden professionele instrumenten gebruikt om de transmissieprestaties van de optische kabel uitgebreid te testen (zoals verlies, bandbreedte, enz.) om ervoor te zorgen dat de signaaltransmissiekwaliteit voldoet aan de ontwerpnormen.
6. Identificatie en Archivering: De gelegde optische kabel wordt geïdentificeerd voor eenvoudig onderhoud en beheer in de toekomst, en alle constructie- en testgegevens worden gearchiveerd.
7. Uitdagingen en Overwegingen: Operationele Veiligheid: Constructie op bestaande lijnen kan meestal alleen 's nachts worden uitgevoerd nadat de metro is gestopt met rijden. De werktijd is kort, wat een hoge efficiëntie en strikte veiligheidsvoorschriften vereist.
Complexe Omgeving: De metrotunnelomgeving is complex, met factoren zoals trillingen, elektromagnetische interferentie en vochtigheid, waardoor optische kabels een goede omgevingsaanpassing en anti-interferentiecapaciteiten moeten hebben.
Gespecialiseerde Apparatuur: Gespecialiseerde apparatuur voor het leggen en testen van optische kabels is vereist om de constructiekwaliteit te waarborgen.
Door deze professionele en gestandaardiseerde processen kan de metro een stabiel, snelle communicatienetwerk opzetten om de werking van kritieke diensten zoals signaaloverdracht, videobewaking en passagiersinformatiesystemen te ondersteunen.
Yulia Liu